Wonen, een eigen plekje, voor even.

10 dagen woonde ik even in het appartementje van mijn zus en haar vriend in Arnhem. Man! Wat mis ik een eigen plek. Een plek om naar terug te keren. Om alleen te zijn. Een plek waar ik kan dansen door de woonkamer op muziek die keihard staat, waar ik debiel kan doen of extreem vroeg op kan staan, zonder iemand tot last te zijn. Zo zijn er nog wat van die gewoontes die voor mij heerlijk voelen, maar die onderdrukt worden in mijn huidige woon- en leefsituatie.

Een soort nomadenbestaan. Waar mijn ouders’ huis de vaste uitvalsbasis is. Een plek waar de deur altijd open staat, het erg gezellig is en de koelkast rijkelijk gevuld. Verder reis ik een beetje rond met mijn rugtas, vouwfiets en ov-chipkaart en slaap ik waar het mij en mijn ‘hosts’ uitkomt. Bij 2 vriendinnen in Nijmegen kan ik altijd komen aanwaaien wanneer ik in de buurt ben en met een eigen sleutel is dat erg makkelijk. Verder reis en ‘werk’ ik zo’n beetje rond tussen Didam, Den Bosch, Arnhem, Nijmegen, Utrecht en zo heel af en toe Amsterdam.

Dit bestaan geeft me vrijheid. Het geeft me de mogelijkheid om te ontdekken, uit te proberen, te leren en te spelen. Mee bewegen met dat wat voorbij komt! Ik hoef mij geen zorgen te maken dat of er elke maand genoeg binnenkomt om de huur te betalen. Al had ik van de gemaakte treinkosten al bijna een huis kunnen kopen;)

Het is een fijne periode, waarin ik me vrij en heel gelukkig voel, maar ook soms voelt als een periode van HARd(T) werken. Het werken, BEwerken en herontdekken van mijzelf. Door te doen, te ondernemen, keuzes te maken, te oefenen en op mijn gevoel en intuïtie te bouwen en vertrouwen. Vooral dat laatste is een dingetje.. Ik groei en leer, maar ik kom mezelf ook steeds tegen. Of gaan die twee hand in hand? Obstakels en paradigma’s die mij testen en die in verschillende vormen voorbijkomen. Paradigma’s en gedachten die niet meer passen, maar nog wel in mijn systeem zitten en zich aan me vastklampen. …of ik aan hen, omdat het me ergens ook nog een stukje houvast en goed gevoel geeft en ik (nog) niet los durf te laten. Het conflict tussen hoofd en hart. Het denken en voelen. Angst en liefde. Het gaat steeds over hetzelfde..

Het ’nomadenleven’ helpt hierbij. Een eigen plek lonkt, maar er kleven ook nadelen aan. Ik wil overal kunnen zijn, voor eventjes, voor iets langer. Op de vraag waar ik dan zou willen wonen, komt tot nog toe geen antwoord. Bestaat er zoiets als parttime “huizen”? De ene maand op één plek, de volgende maand op een andere plek. Of in een 2 tweewekelijkse of tweemaandelijkse frequentie. Of kom ik dan uit op campings waar ik met een tent of camper steeds voor een periode naar keuze een plekje claim. Hoe zou dat zijn? Ik heb het universum laten weten dat ik toe ben aan een eigen plek.. en zie vanzelf wel hoe, wat, waar en in welke vorm zich dat ontvouwt. In de tussentijd geniet ik volop van mijn nomadenbestaan voor zolang het duurt en ben ik mijn ouders en ‘hosts’ dankbaar voor het mogelijk maken!

3 thoughts on “Wonen, een eigen plekje, voor even.

  1. Ellen Hendrix says:

    Hoi lieve Roeleke,
    Heel herkenbaar wat je allemaal opschrijft.
    Het hebben van een eigen plekje is erg prettig. Even terug kunnen komen naar een basis. Al is het maar om je even te omringen met dat wat jij op dat moment nodig hebt. Maar gewoon ook even een plek waar je even bij kunt tanken, waar je mag en kunt zijn wie je bent. Waar niemand je lastig valt met vragen, waar je kunt ZIJN.
    In feite kunnen we natuurlijk overal zijn, want we nemen altijd ons zelf mee. Je “geworstel” met de alledaagse dingen hoort volgens mij ook gewoon op het pad van Zelfrealisatie. Je komt zo steeds dichter bij je eigen kern, je bron.
    En als ik zie hoe jij in het leven staat, prachtig, genietend van alles wat er op je pad komt. Je gaat uitdagingen aan, hoe spannend ze ook zijn. Niet wetend waar we soms terecht komen. Maar hebben we die spanning niet nodig om onszelf uit te dagen. Uit te dagen om verder te groeien, te leven, te genieten. Als het de bedoeling is dat je een mooi plekje krijgt voor jezelf dan komt dat op een prachtige manier naar je toe. En wie weet is dat sneller dan dat je denkt, op een plaats die je wellicht niet meteen voor ogen zou hebben. Maar weet dan dat dit voor dat moment precies de juiste plek is om te zijn. Van daaruit kun jij dan weer nieuwe activiteiten ontplooien.
    We zien elkaar snel en wie weet welke leuke nieuwe verbindingen en contacten daar weer uit mogen ontstaan.
    Voor nu lekker blijven genieten, in gedachten reis ik met je mee.
    Dikke knuffel van Ellen

  2. nicolas says:

    Hey Roeleke,

    Af en toe neem ik een kijkje op je blog sinds de camino …
    Jij lijkt ook een nomadenbestaan te hebben gehad, ik ook. Na mijn camino kon ik een tijdje ter plekje nlijven in die bekende, maar toch kleine stad Santiago. Waar ik mijn Spaans goed heb kunnen verbeteren!
    Pas na mijn terugreis naar Belgie, zwierf ik dus rond, ik kon enigszins rekenen op 2 goede vrienden voor logement, en tussendoor in Belgische herbergen. Wat een verschil qua aanpak met Spaanse!
    Enkele dagen na aankomst te santiago had ik last van “camino-blues”, een beetjr te vergelijken met jouw inzicht “get of your ass and act” & de gewoonte om elke dag lange wandelingen te maken. Onlangs zag ik enkele jongeren bij zonnig weer gezellig keuvelen en picknicken. Wat bleek? De campers achter hen zijn hun eigendom en ze trekken rond. Verder … van parttime huizen heb ik nog niet gehoord, maar wel van co housing. In zo’n woonvorm verblijf ik nu! Nog steeds niet zo gebruikelijk hier zoals in spanje met haar “pisos compartidos”.
    Roeleke, ik wens je succes met “wat voor jou in de sterren staat geschreven” en je project Sceppt en bedankt voor je enthousiasmerende verhalen op je blog
    Doei!
    Nick Fraeyman

    • admin says:

      Hoi Nick,

      Tof dat je zo af en toe eens kijkt op mijn blog! Het is hier wel een beetje anders dan in Spanje inderdaad.. tjaa er komen geen Pelgrims langs elke dag, dat zou vast ook een verschil maken 😉 Dankjewel voor je bericht Nicolas, leuk! Jij ook veel plezier en succes met alles wat jou bezig houdt.

      Roeleke

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *